Η είδηση του θανάτου του συγγραφέα Αλέξη Σταμάτη προκάλεσε συγκίνηση στον χώρο των γραμμάτων και του πολιτισμού. Λίγες ώρες μετά την απώλειά του, τα βλέμματα στράφηκαν και στη σύζυγό του, την ηθοποιό Εύα Σιμάτου, η οποία επέλεξε να τον αποχαιρετήσει δημόσια με έναν ιδιαίτερα λιτό αλλά βαθιά συγκινητικό τρόπο. Η πρώτη της ανάρτηση μετά τον θάνατο του συγγραφέα περιλάμβανε το ποίημά του με τίτλο «Υστερόγραφο στο Φως», ένα κείμενο που απέκτησε ξεχωριστό συμβολισμό μετά την απώλειά του και προκάλεσε έντονη συγκίνηση σε όσους το διάβασαν. Πέρα όμως από τη σχέση της με τον Αλέξη Σταμάτη, η Εύα Σιμάτου έχει διαγράψει μια αυτόνομη και ιδιαίτερα αξιόλογη πορεία στον χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, αποτελώντας μία από τις πιο μορφωμένες και πολυσχιδείς παρουσίες της γενιάς της.
Οι σπουδές της
Η Εύα Σιμάτου διαθέτει ένα ιδιαίτερα πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο. Αποφοίτησε με άριστα από την Ανωτέρα Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, ενώ στη συνέχεια συνέχισε την επιμόρφωσή της στη φημισμένη Royal Academy of Dramatic Art του Λονδίνου. Παράλληλα με τις σπουδές της στην υποκριτική, ακολούθησε και ακαδημαϊκή πορεία στις κοινωνικές επιστήμες. Είναι κάτοχος πτυχίου στην Κοινωνιολογία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης από το City University of London, ενώ ολοκλήρωσε και μεταπτυχιακές σπουδές στην Κριτική και Διαχείριση Τέχνης στο ίδιο πανεπιστήμιο. Η ακαδημαϊκή της εξέλιξη δεν σταμάτησε εκεί. Σήμερα είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, συνεχίζοντας την ερευνητική της δραστηριότητα γύρω από το θέατρο και την υποκριτική.
Η επαγγελματική της πορεία χαρακτηρίζεται από συνεργασίες με σημαντικούς δημιουργούς του ελληνικού θεάτρου. Έχει εμφανιστεί σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, του Θεάτρου Τέχνης και του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, ενσαρκώνοντας απαιτητικούς ρόλους από το ελληνικό και το διεθνές δραματολόγιο. Κατά τη διάρκεια της πορείας της συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, ο Στάθης Λιβαθινός, η Λίλλυ Μελεμέ, ο Γιάννης Καλαβριανός και ο Στρατής Πανούριος, συμμετέχοντας σε παραστάσεις υψηλών καλλιτεχνικών απαιτήσεων. Στο ενεργητικό της περιλαμβάνονται ρόλοι σε έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, αλλά και σε σύγχρονες θεατρικές δημιουργίες, αποδεικνύοντας τη δυνατότητά της να κινείται με την ίδια άνεση τόσο στο κλασικό όσο και στο σύγχρονο ρεπερτόριο.
Η Εύα Σιμάτου δεν περιορίστηκε μόνο στην ελληνική θεατρική σκηνή. Έχει συμμετάσχει σε διεθνείς παραγωγές και φεστιβάλ, εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε σημαντικές διοργανώσεις του εξωτερικού. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η συμμετοχή της στην παράσταση Innerview του Αλέξη Σταμάτη, καθώς και στη διεθνή παραγωγή Dreams – a project on William Shakespeare’s ghost and dream scenes, η οποία παρουσιάστηκε στην Άγκυρα και τιμήθηκε με διάκριση στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Ethos. Οι συμμετοχές αυτές ανέδειξαν το εύρος των καλλιτεχνικών της δυνατοτήτων και ενίσχυσαν τη διεθνή παρουσία της.
Οι τηλεοπτικές εμφανίσεις
Το ευρύ κοινό γνώρισε περισσότερο την Εύα Σιμάτου μέσα από επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές. Ξεχώρισε στις «Άγριες Μέλισσες», όπου υποδύθηκε τη Μαίρη Χατζίδου, ενώ συμμετείχε επίσης στη σειρά «Πανθέοι» στον ρόλο της Σοφίας Στρατηγού. Νωρίτερα είχε εμφανιστεί και στο ιστορικό δράμα «Το Κόκκινο Ποτάμι», ενσαρκώνοντας τη Νίκη Κεχαγιόγλου. Οι ρόλοι αυτοί συνέβαλαν ώστε να γίνει γνωστή σε ένα ακόμη μεγαλύτερο κοινό, πέρα από τον χώρο του θεάτρου.
Εκτός από την καλλιτεχνική της πορεία, η Εύα Σιμάτου έχει αφιερώσει σημαντικό μέρος της επαγγελματικής της ζωής στην εκπαίδευση. Διδάσκει υποκριτική στο Theatre Arts Department του The American College of Greece, ενώ έχει συνεργαστεί και με το University of Washington στο πλαίσιο διεθνών εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Η επαφή της με τους νέους ηθοποιούς αποτελεί βασικό κομμάτι της δραστηριότητάς της, καθώς μεταφέρει την εμπειρία που έχει αποκτήσει μέσα από δεκαετίες ενασχόλησης με τη σκηνή.
Το συγκινητικό αντίο στον Αλέξη Σταμάτη
Μετά την είδηση του θανάτου του Αλέξη Σταμάτη, η Εύα Σιμάτου προχώρησε στην πρώτη δημόσια ανάρτησή της. Επέλεξε να μην γράψει ένα προσωπικό μήνυμα, αλλά να δημοσιεύσει το ποίημά του με τίτλο «Υστερόγραφο στο Φως», αφήνοντας τους στίχους του να λειτουργήσουν ως ο πιο ουσιαστικός αποχαιρετισμός.
Ανάμεσα στους στίχους που συγκίνησαν περισσότερο ξεχωρίζει η φράση: «Σε ευχαριστώ που άντεξες τη διάρκεια.». Το ποίημα ολοκληρώνεται με τα λόγια: «Η φωνή που δεν ζητά να ακουστεί είναι αυτή που παραμένει. Όχι γιατί είναι δυνατή. Αλλά γιατί δεν υπάρχει πουθενά αλλού να πάει».