Σε μια ειλικρινή και αποκαλυπτική συνέντευξη που παραχώρησε ο δημοφιλής καλλιτέχνης Χρήστος Δάντης στην εκπομπή «Stage Stories» του YouTube, αναφέρθηκε διεξοδικά στην πολυετή πορεία του στον χώρο της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν οι δυσκολίες, οι παρασκηνιακές διαμάχες, αλλά και η πικρία που αισθάνεται από τη στάση ορισμένων συναδέλφων του απέναντι στις δημιουργίες του και κυρίως στη μεγάλη του επιτυχία που χάρισε στην Ελλάδα την πρωτιά στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2005.
Ο Χρήστος Δάντης για την αχαριστία στον χώρο του
Ο γνωστός τραγουδιστής και συνθέτης εξέφρασε ανοιχτά την απογοήτευσή του για την αχαριστία που έχει συναντήσει από ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε, παρόλο που έχουν περάσει 22 ολόκληρα χρόνια από τότε που έγραψε το παγκόσμιο αυτό τραγούδι, πολλοί συνάδελφοί του προσπαθούν συστηματικά να ξεχάσουν ή να αποσιωπήσουν το γεγονός ότι ο ίδιος βρίσκεται πίσω από τη σύνθεση του «My Number One».
Ο καλλιτέχνης αποκάλυψε πως γύρω από το συγκεκριμένο κομμάτι είχε στηθεί μια τεράστια δικαστική διαμάχη, η οποία τελικά διευθετήθηκε εξωδικαστικά μέσω μιας συμφωνίας αμοιβαίας αναγνώρισης δικαιωμάτων, καθώς δεν μπορούσε να τελεσιδικήσει στα δικαστήρια. Παρά ταύτα, όπως σημείωσε με παράπονο, σχεδόν κανένας συνάδελφός του δεν τον συμπεριλαμβάνει πλέον στους επίσημους δημιουργούς του κομματιού, κάνοντας σαν να θέλουν να το διαγράψουν από τη μνήμη τους.
Ο ίδιος εξήγησε ότι, έχοντας φτάσει σε μια ώριμη ηλικία και διαθέτοντας μια τεράστια πορεία δεκαετιών στον χώρο, δεν φοβάται πλέον μήπως παρεξηγηθεί, τονίζοντας ότι λέει τα πράγματα με το όνομά τους, καθώς δεν έχει τίποτα να χάσει. Παράλληλα, θυμήθηκε τα πρώτα του βήματα στη δισκογραφία το καλοκαίρι του 1990, όταν τα στελέχη της δισκογραφικής του εταιρείας είχαν απορρίψει αρχικά το ολοκληρωμένο άλμπουμ με τίτλο «Δακτυλικά Αποτυπώματα» που είχε ετοιμάσει μαζί με τον Γιάννη Καραλή, προτού τελικά το υλικό αυτό γνωρίσει τεράστια εμπορική επιτυχία, παράλληλα με την κυκλοφορία του θρυλικού «Ρίνα Κατερίνα» του Κώστα Μπίγαλη.
Ο Χρήστος Δάντης για την τοξικότητα στα social media
Σε μια πιο προσωπική εξομολόγηση, ο Χρήστος Δάντης μοιράστηκε με το κοινό μια ιδιαίτερη στιγμή από το παρελθόν με τον πρωτότοκο γιο του, ο οποίος επέλεξε να ακολουθήσει τα χνάρια του στον χώρο της μουσικής. Θυμήθηκε έναν διάλογο που είχαν όταν το παιδί του ήταν μόλις δέκα ετών, οπότε και του εξομολογήθηκε ότι το μυαλό του βασανίζεται διαρκώς από τη μουσική, σε σημείο που να μην μπορεί να κοιμηθεί το βράδυ.
Όπως του περιέγραφε χαρακτηριστικά ο μικρός, άκουγε μελωδίες μέσα στη σκέψη του, οι οποίες άλλαζαν ανάλογα με το αν ήταν χαρούμενος ή στεναχωρημένος. Ο καλλιτέχνης τόνισε πως ακριβώς το ίδιο βίωμα είχε και ο ίδιος στην ηλικία του, γεγονός που του απέδειξε ότι η μουσική ήταν μονόδρομος για τη ζωή του, καθώς δεν υπήρχε καμία άλλη επαγγελματική επιλογή που θα μπορούσε να ακολουθήσει.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Χρήστος Δάντης αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις αρνητικές κριτικές και τα κακόβουλα σχόλια που δέχεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Φέροντας ως παράδειγμα την έντονη κριτική που είχε δεχτεί επειδή τόλμησε να κάνει ένα ευφάνταστο μουσικό πάντρεμα, ένα mashup δηλαδή ανάμεσα στα «Κομμάτια» και το «Back in Black» των AC/DC το οποίο ονόμασε «Back in Κομμάτια», εξήγησε πως κάποιοι χρήστες έσπευσαν να τον κατηγορήσουν ότι δεν ανέφερε τους δημιουργούς, παρόλο που ο ίδιος είχε γράψει από κάτω ολόκληρη τη λίστα. Ο καλλιτέχνης υπογράμμισε ότι τέτοιου είδους άνθρωποι δεν μπαίνουν καν στον κόπο να διαβάσουν ή να καταλάβουν, αλλά απλώς θέλουν να ασκήσουν τοξική κριτική. Για τον ίδιο, οι συγκεκριμένοι χρήστες των social media αποτελούν αμελητέες ποσότητες και τα αρνητικά τους σχόλια απορρίπτονται αυτομάτως ως αδιάφορα, αφού δεν διαθέτουν ούτε την απαραίτητη κρίση ούτε τη γνώση για να κρίνουν τη μουσική.