Στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών πραγματοποιήθηκε σε κλίμα βαθιάς οδύνης και καθολικής συγκίνησης η κηδεία του σπουδαίου ερμηνευτή Λάκη Χαλκιά. Συντετριμμένη και με δάκρυα στα μάτια, η σύζυγος του, Αλέκα, βρέθηκε από νωρίς στο σημείο ώστε να αποχαιρετήσει τον άνθρωπο της ζωής της. Μαζί της, τα παιδιά τους, συγγενείς, αγαπημένοι φίλοι, συνάδελφοι αλλά και πλήθος κόσμου είπαν το ύστατο χαίρε στην εμβληματική φωνή της μεταπολίτευσης, κρατώντας λουλούδια στα χέρια.
Η σορός του αγαπημένου καλλιτέχνη τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα από τις 10:00 το πρωί της Πέμπτης (06.08.2026), στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοδώρων, δίνοντας την ευκαιρία στους εκατοντάδες θαυμαστές του να τον τιμήσουν για τελευταία φορά. Η ταφή του πραγματοποιήθηκε δημοσία δαπάνη, ως ελάχιστος φόρος τιμής στην τεράστια προσφορά του στον ελληνικό πολιτισμό.
Το λιτό αντίο, τα στεφάνια και η πρωτοβουλία της οικογένειας
Ο χώρος γύρω από τον ναό γέμισε ασφυκτικά από στεφάνια που απέστειλαν εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου, συνάδελφοι και φορείς. Ωστόσο, το φέρετρο του τραγουδιστή, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών, παρέμεινε λιτό, φέροντας πάνω του μόνο μια φωτογραφία του.
Παράλληλα, η οικογένεια του εκλιπόντος είχε απευθύνει παράκληση, σε όποιον το επιθυμεί, αντί στεφάνων να ενισχύσει οικονομικά το έργο της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας και Αποκαταστάσεως Αναπήρων Προσώπων (ΕΛΕΠΑΠ), δίνοντας στη δημοσιότητα τον σχετικό τραπεζικό λογαριασμό (ΙΒΑΝ:GR2701401150115002002018609, BIC: CRBAGRAA).
«Ένας άνθρωπος αθάνατος, έντιμος και πρόσχαρος»
Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους, ο φίλος και συνεργάτης του, Μανώλης Καραντίνης, προχώρησε σε μια συγκινητική δήλωση, εξαίροντας την προσωπικότητα και το ήθος του εκλιπόντος.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Δεν θα πω πολλά. Μια λέξη που του ταιριάζει είναι “αθάνατος”, γιατί αυτός ο άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης και σαν τραγουδιστής που μείνει στην ιστορία. Έχει προσφέρει πολλά. Είχαμε μια πολύ ωραία συνεργασία και φιλία. Αυτός ένας άνθρωπος έντιμος, καλός, πολύ τίμιος και μεγάλος τραγουδιστής. […] Μου ‘χει μείνει η παρέα που κάναμε, οι συναυλίες που είχαμε παίξει, τα τραπέζια μετά, ήταν ένας άνθρωπος πρόσχαρος, χαρούμενος, δεν παραπονιόταν ποτέ».
Η έξοδος της σορού από την εκκλησία συνοδεύτηκε από ζωντανές μελωδίες κιθάρας, λαούτου και κλαρίνου, ενώ το συγκεντρωμένο πλήθος ξέσπασε σε παρατεταμένα χειροκροτήματα, οδηγώντας τον μεγάλο ερμηνευτή στην τελευταία του κατοικία με όλες τις αρμόζουσες τιμές.
Η σπουδαία παρακαταθήκη μιας ιστορικής φωνής
Ο Λάκης Χαλκιάς υπήρξε ένας από τους πλέον αυθεντικούς εκπροσώπους της μουσικής μας παράδοσης. Γεννημένος στα Ιωάννινα, έφερε το βάρος και την κληρονομιά της ιστορικής μουσικής οικογένειας των Χαλκιάδων. Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία μόλις στα 16 του χρόνια, ενώ στα 18 του ηχογράφησε τους πρώτους του δίσκους.
Με τη δωρική και χαρακτηριστική φωνή του, υπηρέτησε το ελληνικό τραγούδι σε όλες τις εκφάνσεις του: από τα ηπειρώτικα μοιρολόγια μέχρι τη μεγάλη λαϊκή και ποιητική δημιουργία. Στην πολυετή διαδρομή του συνεργάστηκε με μορφές όπως οι Σωτηρία Μπέλλου, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Στέλιος Καζαντζίδης, Νίκος Ξυλούρης, Μίκης Θεοδωράκης, Βασίλης Τσιτσάνης, Γιάννης Μαρκόπουλος και Χρήστος Λεοντής.
Σημαντικός σταθμός υπήρξε το έργο «Πικραμένη μου γενιά» (1981) σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου και μουσική Μάριου Τόκα, ενώ η πλούσια γνώση του για την εγχώρια μουσική ιστορία καταγράφηκε στο συγγραφικό του έργο «2.500 χρόνια Ελληνική Μουσική».