Δύο περίπου εβδομάδες μετά την καταστροφή του σπιτιού του στο Πόρτο Γερμενό από τη μεγάλη φωτιά, ο Τάσος Χαλκιάς επέλεξε να μιλήσει με έναν διαφορετικό τρόπο. Ο ηθοποιός δημοσίευσε στα social media ένα χειρόγραφο ποίημα, μέσα από το οποίο εκφράζει σκέψεις για την απώλεια, τον πόνο, αλλά και τη δύναμη του ανθρώπου να συνεχίζει και να δημιουργεί. Το κείμενο που μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς του φίλους έχει έντονα προσωπικό και συμβολικό χαρακτήρα. Μιλά για την ανάγκη να αφήνει κανείς πίσω όσα χάθηκαν, να δίνει χώρο στον εαυτό του να αναπνεύσει και να βρίσκει ξανά το φως ακόμη και μέσα στις πιο δύσκολες στιγμές.
«Να χτίζεις, να δημιουργείς, ποτέ να μη σταματήσεις»
Κεντρικό μήνυμα του ποιήματος είναι η ανάγκη για συνέχιση της ζωής παρά την απώλεια. Ο ηθοποιός αναφέρεται στα όνειρα, τις αναμνήσεις και όλα όσα μπορούν να χαθούν ξαφνικά, υπογραμμίζοντας ωστόσο πως ο άνθρωπος δεν πρέπει να εγκαταλείπει την προσπάθεια να δημιουργήσει ξανά. «Να χτίζεις, να δημιουργείς / ποτέ να μη σταματήσεις», γράφει χαρακτηριστικά, δίνοντας έναν τόνο αισιοδοξίας μέσα στη δύσκολη πραγματικότητα που βιώνει. Ιδιαίτερα συγκινητικός είναι και ο στίχος «κάνε τον πόνο σύντροφο», μέσα από τον οποίο ο Τάσος Χαλκιάς φαίνεται να περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να διαχειριστεί την καταστροφή και να μετατρέψει την απώλεια σε δύναμη για το επόμενο βήμα.
Ο Τάσος Χαλκιάς ήταν ανάμεσα στους ανθρώπους που είδαν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται από την πυρκαγιά στο Πόρτο Γερμενό. Ο γιος του, Άρης, είχε δημοσιεύσει βίντεο από το εσωτερικό του κατεστραμμένου σπιτιού, αποτυπώνοντας το μέγεθος της καταστροφής. Ο ίδιος ο ηθοποιός είχε μιλήσει δημόσια για την απώλεια, εξηγώντας πως το συγκεκριμένο ακίνητο είχε για εκείνον ιδιαίτερη συναισθηματική και οικογενειακή αξία. Δεν ήταν μόνο ένα σπίτι. Ήταν κάτι που είχε δημιουργήσει με κόπο και το οποίο πίστευε ότι θα μπορούσε κάποια στιγμή να αφήσει στα παιδιά του.
«Ήμουν περήφανος που θα άφηνα κάτι στα παιδιά μου»
Σε προηγούμενες δηλώσεις του, ο ηθοποιός είχε μιλήσει με συγκίνηση για το γεγονός ότι η περιουσία που δημιούργησε μέσα από τη ζωή και την εργασία του προοριζόταν να περάσει στα παιδιά του. «Τι να πρωτοπώ και τι να πρωτοκάνω; Και εκεί που ήμουν περήφανος “θα αφήσω στα παιδιά μου”… αυτό το κάτι δεν μπορώ να το αφήσω», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η απώλεια αυτή φαίνεται πως εξακολουθεί να τον απασχολεί, όμως το νέο του μήνυμα δείχνει και μια προσπάθεια να κοιτάξει μπροστά. Με το ποίημά του, ο Τάσος Χαλκιάς δεν στέκεται μόνο σε όσα χάθηκαν. Επιλέγει να μιλήσει για τη δημιουργία, τη μνήμη και την ανάγκη να συνεχίσει κανείς να προχωρά, ακόμη κι όταν οι συνθήκες τον έχουν αναγκάσει να ξεκινήσει ξανά από την αρχή.