Στις 14 Σεπτεμβρίου αναμένεται να αποφυλακιστεί ο Νίκος Μαζιώτης, μετά την ολοκλήρωση της ποινής που του είχε επιβληθεί για τη δράση του στον Επαναστατικό Αγώνα. Ενόψει της εξόδου του από τη φυλακή, ο ίδιος δημοσιοποίησε επιστολή στην οποία αναφέρεται τόσο στον χρόνο κράτησής του όσο και στις επανειλημμένες απορρίψεις αιτημάτων του για υφ’ όρον απόλυση, ενώ καθιστά σαφές ότι δεν έχει αναθεωρήσει τις πολιτικές θέσεις που έχει εκφράσει όλα αυτά τα χρόνια.
Η αποφυλάκιση, τα 20 χρόνια της ποινής και οι επτά απορρίψεις
Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο ίδιος στην επιστολή του, η 14η Σεπτεμβρίου αποτελεί την ημερομηνία κατά την οποία ολοκληρώνεται ο κύκλος της κράτησής του. Ο Νίκος Μαζιώτης υποστηρίζει ότι έχει περάσει συνολικά 14 χρόνια έγκλειστος, ενώ στον υπολογισμό της ποινής του προστίθενται, κατά τα αναφερόμενα, ακόμη έξι χρόνια που προκύπτουν από εργασία κατά τη διάρκεια της κράτησής του. Με αυτόν τον τρόπο, όπως σημειώνει, συμπληρώνεται το σύνολο των 20 ετών κάθειρξης.
Η υπόθεση του Νίκου Μαζιώτη έχει απασχολήσει επί σειρά ετών τις δικαστικές και αστυνομικές Αρχές, καθώς συνδέεται με τον Επαναστατικό Αγώνα, οργάνωση για τη δράση της οποίας έχουν εκδοθεί σειρά καταδικαστικών αποφάσεων. Η επικείμενη αποφυλάκισή του επαναφέρει το όνομά του στην επικαιρότητα, αυτή τη φορά με αφορμή την επιστολή που επέλεξε να δημοσιοποιήσει λίγο πριν από την έξοδό του.
Αναλυτικά η επιστολή του Νίκου Μαζιώτη
Ένας ξεχωριστός Σεπτέμβρης…
Σαν σήμερα, στις 2 Σεπτέμβρη του 2009 είναι η επέτειος μιας από τις σημαντικότερες ενέργειες του Επαναστατικού Αγώνα και γενικά του εγχώριου αντάρτικου πόλης, η επίθεση με αυτοκίνητο-βόμβα με 150 κιλά εκρηκτικά ΑΝFΟ εναντίον του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Ήταν τότε που ο Επαναστατικός Αγώνας μιλούσε για την κρίση, από το 2005 πριν αυτή ξεσπάσει στις ΗΠΑ και πριν ακόμα αυτή πλήξει τη χώρα το 2009-2010. Όταν μιλούσε για τα μνημόνια πριν ακόμα αυτά επιβληθούν. Όταν μιλούσε για την ευκαιρία τότε μιας συστημικής ανατροπής και επανάστασης που δυστυχώς δεν πραγματοποιήθηκε.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2003 είναι η επέτειος που ξεκίνησε τη δράση του ο Επαναστατικός Αγώνας με τη διπλή βομβιστική επίθεση στα δικαστήρια της Ευελπίδων στην Αθήνα. Σε λίγες μέρες, στις 14 Σεπτεμβρίου αποφυλακίζομαι με λήξη ποινής, έχοντας εκτίσει με 14 χρόνια παραμονής στη φυλακή συν 6 χρόνια εργασία, το σύνολο των 20 ετών κάθειρξης, ποινή στην οποία έχω καταδικαστεί για τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα. Σε μια εποχή που αλλάζουν αλλεπάλληλα οι ποινικοί και οι «σωφρονιστικοί» κώδικες, αυξάνοντας τα όρια των ποινών και του πραγματικού χρόνου έκτισης των ποινών, ακόμα και με παράνομες αλχημείες όσον αφορά την αναδρομική ισχύ των νόμων, όταν διαχρονικά η κύρια προτεραιότητα του κράτους είναι η αντιμετώπιση των πολιτικών του αντιπάλων, είμαι ο πρώτος κρατούμενος των ελληνικών φυλακών και ο πρώτος πολιτικός κρατούμενος με 20ετή ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης που εκτίει το σύνολο της ποινής του, χωρίς αναστολή, όπως συνήθως γινόταν μέχρι τώρα. Αυτή η εξέλιξη είναι το αποτέλεσμα του ότι τα δικαστικά συμβούλια της Λαμίας έχουν απορρίψει 7 φορές την υφ’ όρον αποφυλάκισή μου με το σκεπτικό ότι δεν έχω «σωφρονιστεί», δεν έχω «βελτιωθεί» ηθικά και ότι αρνούμαι να αναγνωρίσω ως εγκληματική τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα.
Πράγματι έχουν δίκιο! Σε κάποια ακρόαση του δικαστικού συμβουλίου, σε ερώτηση αν έχω «σωφρονιστεί», απάντησα ότι ούτε σε 1.000.000 χρόνια δεν θα γίνει αυτό. Αρνούμαι λοιπόν να υιοθετήσω την «ηθική» τους, την ηθική της υποταγής, ούτε φυσικά έχω αναθεωρήσει για τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα, η οποία ήταν επωφελής και αναγκαία για την κοινωνική πλειοψηφία, τον λαό και το προλεταριάτο αφού στρεφόταν εναντίον του εγκληματικού κρατικο-καπιταλιστικού συστήματος εξουσίας. Ιδιαίτερα μέσα στις σημερινές συνθήκες όπου το σύστημα γίνεται όλο και πιο άγριο καταδικάζοντάς μας ισόβια στη δουλεία του χρέους, καταδικάζοντάς μας στη φτώχεια και την εξαθλίωση, εξοντώνοντας λαούς και πληθυσμούς πλεονάζοντες για το ίδιο με τους πολέμους, τις γενοκτονίες και τις πολιτικές διάσωσής του και σκοτώνοντας αργά αλλά σταθερά τον πλανήτη που ζούμε προς χάρη του κέρδους και της εξουσίας μιας αισχρής μειοψηφίας.
Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες ο αγώνας εναντίον του Κράτους και του κεφαλαίου όχι μόνο είναι δίκαιος αλλά και αναγκαίος και επιβεβλημένος. Δεν θα άλλαζα στο παραμικρό τις πολιτικές-αγωνιστικές επιλογές μου, ακόμα κι αν γύριζα τον χρόνο πίσω. Αυτή η εξέλιξη της έκτισης του συνόλου της ποινής, έχει και τη θετική της πλευρά, αφού δεν θα έχω καν περιοριστικούς όρους, δηλαδή δεν θα δίνω παρόν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής που θα διαμένω. Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, όλα τα συντρόφια, όλες και όλους που στάθηκαν αλληλέγγυες/αλληλέγγυοι με οποιονδήποτε τρόπο όλα αυτά τα χρόνια μ’ εμάς τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα, που παραμείναμε συνεπείς στις επιλογές αγώνα που κάναμε.
ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ-ΚΑΜΙΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑ
ΖΗΤΩ Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ
2 Σεπτεμβρίου 2026
Φυλακές Δομοκού,
Νίκος Μαζιώτης
Ποιος είναι ο Νίκος Μαζιώτης
Η πρώτη έντονη παρουσία του Νίκου Μαζιώτη στη δημόσια επικαιρότητα καταγράφεται αρκετά χρόνια πριν από την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα. Το 1990 είχε δηλώσει ολικός αρνητής στράτευσης, αρνούμενος τόσο τη στρατιωτική όσο και οποιαδήποτε εναλλακτική θητεία. Έναν χρόνο αργότερα δικάστηκε από στρατοδικείο και οδηγήθηκε για τέσσερις μήνες στη φυλακή, ενώ το 1992 συνελήφθη ξανά. Τότε πραγματοποίησε πολυήμερη απεργία πείνας και στη συνέχεια αποφυλακίστηκε. Τα επόμενα χρόνια η παρουσία του συνδέθηκε με τον αντιεξουσιαστικό χώρο και με καταλήψεις. Το 1994 συνελήφθη κατά την αστυνομική επέμβαση στην κατάληψη της ΑΣΟΕΕ, ενώ το 1995 συμμετείχε στην κατάληψη του Πολυτεχνείου και βρέθηκε μεταξύ εκατοντάδων συλληφθέντων. Για την υπόθεση εκείνη καταδικάστηκε σε φυλάκιση 12 μηνών με αναστολή.
Καθοριστική χρονιά για την πορεία του ήταν το 1998. Στις 13 Ιανουαρίου συνελήφθη από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία έπειτα από παρακολούθηση. Η υπόθεση συνδεόταν με εκρηκτικό μηχανισμό που είχε τοποθετηθεί στο υπουργείο Ανάπτυξης τον Δεκέμβριο του 1997 και δεν είχε εκραγεί. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, αποτύπωμά του είχε εντοπιστεί στον μηχανισμό, ενώ κατά την έρευνα στην κατοικία του στο Καματερό οι Αρχές είχαν βρει εκρηκτική ύλη και όπλα. Την ευθύνη για την ενέργεια είχε αναλάβει η οργάνωση «Αναρχικοί Αντάρτες Πόλης». Αργότερα ο Μαζιώτης ανέλαβε δημόσια την ευθύνη για τις πράξεις του, δηλώνοντας μεταξύ άλλων: «Οι Αναρχικοί Αντάρτες Πόλης είμαι εγώ». Στην ίδια τοποθέτηση χαρακτήριζε τον εαυτό του «κοινωνικό αντάρτη» και παρουσίαζε το πολιτικό σκεπτικό με το οποίο ο ίδιος δικαιολογούσε τη δράση του.
Σε πρώτο βαθμό καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκισης. Στο Εφετείο η ποινή μειώθηκε στα πεντέμισι χρόνια και τον Αύγουστο του 2001 αποφυλακίστηκε, έχοντας παραμείνει περίπου τριάμισι χρόνια στη φυλακή. Τα επόμενα χρόνια ο Μαζιώτης κατήγγειλε επανειλημμένα ότι βρισκόταν υπό στενή παρακολούθηση από τις Αρχές. Με επιστολές του είχε αναφερθεί σε περιστατικά που, κατά τον ίδιο, συνδέονταν με τη δράση της Αντιτρομοκρατικής, ενώ οι δημόσιες παρεμβάσεις του διατηρούσαν έντονο πολιτικό χαρακτήρα.
Το όνομά του συνδέθηκε αργότερα με τον Επαναστατικό Αγώνα, οργάνωση που πραγματοποίησε σειρά ένοπλων και βομβιστικών επιθέσεων. Ο Νίκος Μαζιώτης συνελήφθη το 2010 και οδηγήθηκε σε δίκη για τη συμμετοχή του στην οργάνωση. Ενώπιον του δικαστηρίου είχε αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή του, δηλώνοντας παράλληλα ότι παρέμενε αμετανόητος για τη δράση του. Το 2011 αποφυλακίστηκε μετά τη συμπλήρωση του ανώτατου ορίου προσωρινής κράτησης. Η αποφυλάκισή του συνοδευόταν από περιοριστικούς όρους, μεταξύ των οποίων απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και τακτική παρουσία σε αστυνομικό τμήμα.
Μαζί του είχε αποφυλακιστεί και η Πόλα Ρούπα. Η Ρούπα αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα τόσο στην προσωπική ζωή του Μαζιώτη όσο και στην υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα. Οι δυο τους απέκτησαν παιδί και για μεγάλο χρονικό διάστημα η κοινή τους πορεία βρισκόταν στο επίκεντρο των ερευνών της Αντιτρομοκρατικής. Το καλοκαίρι του 2012 οι Αρχές διαπίστωσαν ότι το ζευγάρι δεν τηρούσε πλέον τους περιοριστικούς όρους και είχε εξαφανιστεί μαζί με το παιδί του. Η απουσία τους από τις προβλεπόμενες εμφανίσεις στο αστυνομικό τμήμα προκάλεσε μεγάλη κινητοποίηση και ξεκίνησε νέα περίοδος αναζητήσεων. Ο Μαζιώτης παρέμεινε καταζητούμενος μέχρι τον Ιούλιο του 2014, όταν εντοπίστηκε στο κέντρο της Αθήνας.
Η επιχείρηση για τη σύλληψή του στην περιοχή της Ερμού εξελίχθηκε σε ένοπλη συμπλοκή, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο ίδιος, καθώς και άλλοι άνθρωποι. Η σύλληψή του έβαλε τέλος σε περίπου δύο χρόνια παρανομίας. Λίγους μήνες πριν, τον Απρίλιο του 2014, ο Επαναστατικός Αγώνας είχε αναλάβει την ευθύνη για τη βομβιστική επίθεση έξω από κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος στην οδό Αμερικής. Στην προκήρυξη της οργάνωσης αναφερόταν ότι χρησιμοποιήθηκε αυτοκίνητο με μεγάλη ποσότητα εκρηκτικής ύλης. Η συγκεκριμένη ενέργεια είχε παρουσιαστεί από την ίδια την οργάνωση ως απόδειξη ότι εξακολουθούσε να έχει επιχειρησιακή δυνατότητα, τέσσερα χρόνια μετά τις συλλήψεις του 2010. Η Πόλα Ρούπα παρέμεινε καταζητούμενη μετά τη σύλληψη του Μαζιώτη, μέχρι που εντοπίστηκε και συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2017.