Ένας πλούσιος άντρας, για να ταπεινώσει μια σερβιτόρα και να δείξει την ανωτερότητά του, έκανε την παραγγελία στα γαλλικά και στην ίδια γλώσσα άρχισε να προσβάλλει το προσωπικό, χωρίς καν να φαντάζεται ποια ήταν πραγματικά και πώς θα κατέληγαν όλα αυτά για τον ίδιο 😱😨
Στο πολυτελές εστιατόριο στο κέντρο της πρωτεύουσας, ο αέρας ήταν πάντα γεμάτος ακριβά αρώματα, παλαιωμένα κρασιά και μυρωδιές εκλεκτών πιάτων. Εκεί όλοι ήταν συνηθισμένοι στα μεγάλα χρήματα, στα ηχηρά επώνυμα και σε ανθρώπους που έβλεπαν το προσωπικό σαν μέρος της διακόσμησης. Εκείνο το βράδυ, ο Γαβριήλ ένιωθε ο απόλυτος κυρίαρχος του χώρου.
Μπήκε με αυτοπεποίθηση, χωρίς καν να γυρίσει προς την ερωμένη του, σαν να ήταν απλώς ένα όμορφο αξεσουάρ του κύρους του. Με ένα αλαζονικό βλέμμα αξιολογούσε τους πελάτες, αποφασίζοντας ποιος ήταν κατώτερος από αυτόν. Κάθισε στο καλύτερο τραπέζι σιωπηλός, ακούμπησε στην πλάτη της καρέκλας και μόνο τότε έριξε ένα τεμπέλικο βλέμμα στη σερβιτόρα.
Η Σοφία πλησίασε ήρεμα, με το μπλοκάκι στο χέρι. Το βλέμμα του πλουσίου γλίστρησε πάνω της αργά και περιφρονητικά, από το χτένισμα μέχρι τα φθαρμένα παπούτσια, σταματώντας στα κουρασμένα χέρια της.
— Νερό. Και τη λίστα κρασιών, πέταξε χωρίς να τη κοιτάξει. — Αν και αμφιβάλλω αν σε μια τέτοια τρώγλη υπάρχει κάτι αξιοπρεπές.
Άρχισε αμέσως να βρίσκει ελαττώματα, δυνατά και επιδεικτικά, ώστε να ακούνε τα διπλανά τραπέζια. Σχολίαζε τα πιάτα, μορφάζοντας, υψώνοντας τη φωνή και απολαμβάνοντας κάθε προσβολή.
— Ξέρετε, έχω φάει μια σαλάτα στο καλύτερο εστιατόριο της Γαλλίας, είπε ειρωνικά. — Έχετε κάτι τέτοιο εδώ; Δύσκολο το βλέπω.
— Τι εξυπηρέτηση είναι αυτή; Σε τέτοια μέρη προσλαμβάνουν τον οποιονδήποτε.
Δεν το έκανε για το φαγητό. Για εκείνον είχε σημασία να ταπεινώσει τη σερβιτόρα, να τη βγάλει εκτός εαυτού και έτσι να φανεί πιο σημαντικός στα μάτια της ερωμένης του.
Η γυναίκα με το κόκκινο φόρεμα έσκυψε προς το μέρος του και γέλασε δυνατά, υπερβολικά επιτηδευμένα, σαν να εξαρτιόταν η θέση της δίπλα του από αυτό το γέλιο.
— Πόσο έξυπνος είσαι, είπε. — Από πού τα ξέρεις όλα αυτά;
Η Σοφία στεκόταν σιωπηλή και σημείωνε την παραγγελία χωρίς να σηκώνει το βλέμμα. Στην αίθουσα οι άνθρωποι άρχισαν να κοιτάζουν γύρω τους. Ήταν άβολο να παρακολουθούν αυτή τη σκηνή, αλλά κανείς δεν επενέβαινε.
Ο Γαβριήλ κατάλαβε ότι δεν του έφτανε. Ήθελε να αποτελειώσει το προσωπικό. Πέρασε σε επιτηδευμένα γαλλικά, κάνοντας επίτηδες τις φράσεις πιο περίπλοκες, τραβώντας τις λέξεις και απολαμβάνοντας τη στιγμή.
— Tu comprends ce que je te dis, espèce de mouton stupide ?
(Καταλαβαίνεις τι σου λέω, ανόητο πρόβατο;)
Γέλασε, σίγουρος ότι είχε απέναντί του κάποιον που δεν θα καταλάβαινε ούτε λέξη.
Η ερωμένη γέλασε ξανά, χωρίς να καταλαβαίνει το νόημα, αλλά νιώθοντας ότι «τώρα πρέπει να γελάσει».
Η Σοφία σήκωσε το βλέμμα.
Τον κοίταζε ήρεμα και με αυτοπεποίθηση. Χωρίς σύγχυση. Χωρίς φόβο. Και τότε η απλή σερβιτόρα έκανε κάτι, μετά το οποίο ο εκατομμυριούχος σταμάτησε απότομα να γελά και έφυγε αμέσως από το εστιατόριο. 😨😱 Η συνέχεια βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο. 👇👇
Μοιραστείτε τη γνώμη σας, είναι πολύ σημαντική για εμάς 💖
Η παύση παρατάθηκε και, μέσα σε αυτή τη σιωπή, το αυτάρεσκο χαμόγελο στο πρόσωπο του πλουσίου άρχισε σιγά σιγά να σβήνει, όταν η σερβιτόρα είπε ξαφνικά:
— Oui, bien sûr. J’ai tout noté,
(Ναι, φυσικά. Τα έχω σημειώσει όλα.)
— Dans notre restaurant, il y a tous les plats que vous avez demandés,
(Στο εστιατόριό μας υπάρχουν όλα τα πιάτα που ζητήσατε.)
— Mais ils ne sont pas destinés à des gens aussi méprisables que vous,
(Αλλά δεν προορίζονται για τόσο ποταπούς ανθρώπους όπως εσείς.)
— Je vous demande de quitter la salle immédiatement, sinon j’appelle la sécurité,
(Σας ζητώ να αποχωρήσετε αμέσως από την αίθουσα, διαφορετικά θα καλέσω την ασφάλεια.)
Έκανε μια σύντομη παύση και πρόσθεσε ήδη στη μητρική της γλώσσα:
— Σας αρνούμαστε την εξυπηρέτηση. Αποχωρήστε από το εστιατόριο.
Ο Γαβριήλ πετάχτηκε όρθιος, το πρόσωπό του κατακόκκινο από τον θυμό.
— Τι;! Θα σας πάω στα δικαστήρια! Ξέρετε με ποιον μιλάτε;
Η ερωμένη τους κοιτούσε αποσβολωμένη, χωρίς να καταλαβαίνει τα γαλλικά και χωρίς να συνειδητοποιεί τι μόλις είχε συμβεί.
Η Σοφία χαμογέλασε ελαφρά, σχεδόν ανεπαίσθητα.
— Bonne soirée, είπε ήρεμα.
(Καλό σας βράδυ.)
— Υπάρχουν κάμερες παντού εδώ, πρόσθεσε. — Όλοι θα μάθουν για τη συμπεριφορά σας.
Η σερβιτόρα γύρισε και έφυγε, αφήνοντας τον πλούσιο άντρα να στέκεται στη μέση της αίθουσας, κάτω από τα βλέμματα των ανθρώπων που μόλις είχαν δει πως τα πολλά χρήματα δεν σε σώζουν από την ταπείνωση.