O κουμπάρος του Μαζωνάκη αποκαλύπτει που θα πάει η τεράστια κληρονομιά του: «Θέλω όλα να πάνε σε…» (Video)

O κουμπάρος του Μαζωνάκη αποκαλύπτει που θα πάει η τεράστια κληρονομιά του: «Θέλω όλα να πάνε σε…» (Video)

Σε μια βαθιά προσωπική και συναισθηματικά φορτισμένη συνέντευξη προχώρησε ο Βαγγέλης Μητρογιάννης, μιλώντας για πρώτη φορά δημόσια μετά την απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη. Ο γνωστός επιχειρηματίας, που υπήρξε κουμπάρος και ένας από τους πιο στενούς ανθρώπους του τραγουδιστή, μοιράστηκε άγνωστες πτυχές της κοινής τους πορείας, η οποία διήρκεσε σχεδόν 40 χρόνια.

Η σχέση των δύο ανδρών δεν περιοριζόταν σε μια συνηθισμένη φιλία. Με το πέρασμα των δεκαετιών είχε εξελιχθεί σε έναν ισχυρό δεσμό, με τον Βαγγέλη Μητρογιάννη να βρίσκεται στο πλευρό του καλλιτέχνη σε σημαντικές αλλά και ιδιαίτερα δύσκολες στιγμές της προσωπικής του ζωής.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ταξίδι που είχαν πραγματοποιήσει στο Λονδίνο, περίπου 15 χρόνια πριν, όταν ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε αποφασίσει να επισκεφθεί θεραπευτική κλινική. Τότε, ο τραγουδιστής είχε ζητήσει από τον κουμπάρο του να τον συνοδεύσει, με τον τελευταίο να παραμένει κοντά του για τρεις ολόκληρους μήνες.

Παρά το γεγονός ότι το προηγούμενο διάστημα είχε δεχθεί επανειλημμένα προτάσεις να μιλήσει για τον αγαπημένο του φίλο, ο επιχειρηματίας προτίμησε να διατηρήσει τη σιωπή του. Ιδιαίτερα μετά τον ξαφνικό θάνατο του καλλιτέχνη, δεν αισθανόταν έτοιμος να εκφραστεί δημόσια.

Πλέον, μέσα από τη συνέντευξη που παραχώρησε στη HuffPost και στον δημοσιογράφο Νίκο Γεωργιάδη, περιγράφει τις τελευταίες περιόδους της ζωής του Γιώργου Μαζωνάκη, αποκαλύπτει περιστατικά από τη μακροχρόνια φιλία τους και αναφέρεται στις οικογενειακές δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο τραγουδιστής.

Παράλληλα, απευθύνει μια ιδιαίτερη έκκληση προς τους νόμιμους κληρονόμους του, προτείνοντας την αξιοποίηση των πνευματικών του δικαιωμάτων για τη δημιουργία ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος που θα στηρίζει οικονομικά αδύναμα παιδιά με μουσικό ταλέντο.

«Είμαι σοκαρισμένος – Δεν μπορώ ακόμα να το συνειδητοποιήσω»
Ο Βαγγέλης Μητρογιάννης δεν κρύβει ότι ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη αποτελεί μια απώλεια την οποία δυσκολεύεται ακόμη να αποδεχτεί. Όπως παραδέχεται, η ψυχολογική επιβάρυνση υπήρξε τόσο έντονη, ώστε χρειάστηκε να αναζητήσει ιατρική βοήθεια για να μπορέσει να επεξεργαστεί όσα συνέβησαν.

«Είμαι σοκαρισμένος. Δεν μπορώ ακόμα να το συνειδητοποιήσω. Έχω πάει και σε γιατρούς, προσπαθώ να τα βάλω σε μία τάξη μέσα στο μυαλό μου, πώς αυτό το παιδί έφυγε από τη ζωή».

Στη συνέχεια, επιχειρεί να σκιαγραφήσει την προσωπικότητα του καλλιτέχνη, τονίζοντας ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα του υπήρχε ένας άνθρωπος με έντονη συναισθηματικότητα και ιδιαίτερη ευαισθησία.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο τραγουδιστής είχε διαμορφώσει τη δική του φιλοσοφία για τη ζωή, επιδιώκοντας διαρκώς την προσωπική εξέλιξη και αποφεύγοντας οτιδήποτε θα μπορούσε να τον κρατήσει στάσιμο.

«Ο Γιώργος ήταν πραγματικά καλός άνθρωπος. Ήταν μια ευαίσθητη ψυχή. Έβλεπε τα πράγματα μέσα από το δικό του πρίσμα, είχε εξελιχθεί, ήταν κατασταλαγμένος. Δεν ήθελε τη στασιμότητα. Βασικά ήταν υπερευαίσθητος».

Οι τελευταίες ημέρες και οι αιχμές για την προγραμματισμένη θεραπεία
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν όσα αναφέρει ο επιχειρηματίας σχετικά με την ψυχολογική κατάσταση του Γιώργου Μαζωνάκη κατά το τελευταίο διάστημα της ζωής του.

Όπως υποστηρίζει, ο τραγουδιστής περνούσε μια δύσκολη περίοδο και αντιμετώπιζε προσωπικά ζητήματα που τον είχαν επηρεάσει σημαντικά.

Ο Βαγγέλης Μητρογιάννης προχωρά, μάλιστα, σε σοβαρούς ισχυρισμούς για τις συνθήκες που προηγήθηκαν του θανάτου του καλλιτέχνη, εκφράζοντας έντονες επιφυλάξεις για μια θεραπεία που φέρεται να είχε προγραμματιστεί τις τελευταίες ημέρες.

«Την τελευταία περίοδο φυσικά δεν ήταν ευτυχισμένος. Κάθε άλλο θα έλεγα. Είχε ορισμένα θέματα, τα οποία τον είχαν απασχολήσει πάρα πολύ και είχαν παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στην ψυχολογία του.

Δεν έφυγε μόνο άδικα από τη ζωή. Ήταν τραγικό, ήταν εγκληματικό αυτό που έγινε, δεν μπορεί να το χωρέσει το μυαλό μου. Πήγε σε ένα ιατρείο που ήταν σφαγείο. Τους γιατρούς αυτούς τους ήξερε, αλλά καμία σχέση γι’ αυτή τη συγκεκριμένη θεραπεία. Αυτή έπεσε στο τραπέζι τις τελευταίες μέρες. Εμένα δεν μου είχε μιλήσει γι’ αυτήν την προγραμματισμένη επίσκεψη. Ήξερε ότι θα ήμουν αντίθετος».

Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτυπώνουν την προσωπική εκτίμηση και μαρτυρία του Βαγγέλη Μητρογιάννη. Οι χαρακτηρισμοί του για το ιατρείο και τη θεραπεία αποτελούν ισχυρισμούς του ίδιου και δεν συνιστούν, από μόνοι τους, επιβεβαιωμένα συμπεράσματα για τις συνθήκες του θανάτου.

Η περίοδος που απομακρύνθηκαν και η επανασύνδεσή τους
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο επιχειρηματίας αναφέρεται και σε ένα διάστημα κατά το οποίο η επικοινωνία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη είχε περιοριστεί.

Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι η απόσταση που δημιουργήθηκε ανάμεσά τους δεν οφειλόταν σε κάποια προσωπική αντιπαράθεση. Αντίθετα, την αποδίδει σε εξωτερικές καταστάσεις και γεγονότα που τον οδήγησαν να κρατήσει συγκεκριμένη στάση.

Παρά τη διακοπή της στενής καθημερινής επαφής τους, η μεταξύ τους σχέση παρέμενε ουσιαστική. Όπως εξηγεί, είχαν αναπτύξει έναν ιδιαίτερο τρόπο επικοινωνίας και ο τραγουδιστής γνώριζε ότι μπορούσε ανά πάσα στιγμή να απευθυνθεί στον φίλο του.

Αυτό ακριβώς συνέβη όταν ένα τηλεφώνημα στάθηκε αρκετό για να αποκατασταθεί η επικοινωνία τους, σαν να μην είχε προηγηθεί ποτέ η περίοδος της απόστασης.

«(Για ένα διάστημα) είχαμε έρθει σε απόσταση, αλλά οι δυο μας δεν είχαμε έρθει σε σύγκρουση. Κράτησα μία στάση κάτω από ορισμένα γεγονότα, από εξωγενείς παράγοντες. Πάντα είχαμε έναν κώδικα επικοινωνίας και ήξερε ότι η πόρτα μου ήταν ανοιχτή. Με πήρε ένα τηλέφωνο και ήταν σαν να μην πέρασε μία μέρα. Μου είπε “έλα από το σπίτι”».

Η δημόσια έκκληση στους κληρονόμους του Γιώργου Μαζωνάκη
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της συνέντευξης αφορά την επιθυμία του Βαγγέλη Μητρογιάννη να αποκτήσει η καλλιτεχνική κληρονομιά του Γιώργου Μαζωνάκη έναν ουσιαστικό κοινωνικό σκοπό.

Ο επιχειρηματίας αποκαλύπτει ότι είχε συζητήσει με τον τραγουδιστή το ενδεχόμενο αξιοποίησης των πνευματικών του δικαιωμάτων για φιλανθρωπικές δράσεις.

Με αφορμή αυτή τη συζήτηση, απευθύνει πλέον δημόσια πρόταση προς τους νόμιμους κληρονόμους του καλλιτέχνη, ζητώντας να εξετάσουν τη δυνατότητα δημιουργίας ενός ιδρύματος που θα φέρει το όνομα του Γιώργου Μαζωνάκη.

Στόχος ενός τέτοιου εγχειρήματος, όπως τον περιγράφει, θα ήταν να ενισχύονται παιδιά που αγαπούν τη μουσική και επιθυμούν να ασχοληθούν επαγγελματικά με αυτήν, αλλά δεν διαθέτουν τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους.

«Επειδή μου το είχε συζητήσει, θα ήθελα για τη μνήμη του, για τον ίδιο τον Γιώργο, τα πνευματικά του δικαιώματα να πάνε για φιλανθρωπικό σκοπό. Θα ήταν ωραίο να γίνει ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα στο όνομά του που θα είχε να κάνει με τη μουσική, να εξυπηρετήσει τα παιδιά που θέλουν και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να ακολουθήσουν τον δρόμο της μουσικής. Νομίζω ότι πρέπει να ακολουθήσουμε αυτό που πραγματικά ήθελε».

Για τον Βαγγέλη Μητρογιάννη, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία θα αποτελούσε έναν τρόπο να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη του φίλου του, προσφέροντας παράλληλα πραγματικές ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους.

Η πρότασή του συνδέεται, όπως επισημαίνει, με όσα είχε συζητήσει προσωπικά με τον τραγουδιστή και με αυτό που ο ίδιος πιστεύει ότι αποτελούσε πραγματική επιθυμία του.

Γιατί δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει από κοντά την κηδεία του
Η συζήτηση αποκτά ακόμη πιο έντονο συναισθηματικό χαρακτήρα όταν ο επιχειρηματίας αναφέρεται στην ημέρα της κηδείας του Γιώργου Μαζωνάκη.

Παρότι έδωσε το «παρών», δεν κατάφερε να πλησιάσει και να παρακολουθήσει την τελετή από κοντά. Όπως εξηγεί, η σκέψη ότι ο άνθρωπος με τον οποίο είχε μοιραστεί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ζωής βρισκόταν μέσα σε ένα φέρετρο ήταν κάτι που δεν μπορούσε να διαχειριστεί.

Ακόμη και όταν επισκέφθηκε αργότερα το νεκροταφείο, προτίμησε να παραμείνει σε απόσταση, επιλέγοντας να βιώσει το πένθος του με τον δικό του τρόπο.

«Πήγα στην κηδεία αλλά παρακολούθησα από μακριά. Δεν μπορούσα να φανταστώ αυτό το χαρισματικό παιδί ότι μπορεί να μπει σε ένα φέρετρο και να τον βάλουν στη γη. Στο νεκροταφείο έχω πάει αλλά έχω πάει πάλι από μακριά. Κάθε άνθρωπος πενθεί με τον δικό του τρόπο».

Η στάση αυτή φέρνει στη μνήμη του μια άλλη απώλεια, εκείνη του Βλάση Μπονάτσου, ο οποίος υπήρξε επίσης αγαπημένος φίλος τους.

Ο Βαγγέλης Μητρογιάννης θυμάται ότι την ημέρα της κηδείας του Μπονάτσου, ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε προγραμματίσει να βρεθεί σε στούντιο ηχογράφησης.

Επρόκειτο να ηχογραφήσει τη δική του συμμετοχή σε ένα ντουέτο με τον Τόλη Βοσκόπουλο, το οποίο, ωστόσο, δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Ο ακούσιος εγκλεισμός στο Δρομοκαΐτειο και το ψυχολογικό αποτύπωμα
Ο επιχειρηματίας τοποθετείται και για μια από τις πιο δύσκολες περιόδους που είχε αντιμετωπίσει ο τραγουδιστής, όταν οδηγήθηκε χωρίς τη συγκατάθεσή του στο Δρομοκαΐτειο.

Σύμφωνα με όσα περιγράφει, η συγκεκριμένη εμπειρία προκάλεσε στον Γιώργο Μαζωνάκη έντονη ψυχολογική αναστάτωση, αφήνοντάς του πικρία και ένα αίσθημα βαθιάς δοκιμασίας.

Όπως υποστηρίζει, από την πρώτη στιγμή της παραμονής του στο νοσηλευτικό ίδρυμα, ο καλλιτέχνης ζητούσε βοήθεια από συγκεκριμένα πρόσωπα του περιβάλλοντός του, εκφράζοντας φόβο για τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει στην ψυχική του κατάσταση η συνέχιση του εγκλεισμού.

«Σε κάθε άνθρωπο που του τυχαίνει αυτό το πράγμα, του αφήνει ένα κατάλοιπο, μία πίκρα. Ήταν μεγάλο το σοκ. Από την ώρα που μπήκε, παρά τη θέλησή του, σε αυτή την ταλαιπωρία, ζήταγε βοήθεια σε συγκεκριμένους ανθρώπους. Έλεγε “αν μείνω εδώ, θα συμβεί κάτι χειρότερο, πραγματικά θα τρελαθώ. Γιατί σίγουρα ο Γιώργος δεν ήταν ψυχασθενής, αυτό έχει καταρρεύσει».

Μέσα από τη συγκεκριμένη αναφορά, ο Βαγγέλης Μητρογιάννης εκφράζει την προσωπική του αντίληψη για την εμπειρία του τραγουδιστή και την επίδραση που θεωρεί ότι είχε στην ψυχολογία του.

«Ήταν ο φύλακας-άγγελος της οικογένειάς του»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αναφορές του επιχειρηματία στις οικογενειακές σχέσεις του Γιώργου Μαζωνάκη.

Ο Βαγγέλης Μητρογιάννης υποστηρίζει ότι ο τραγουδιστής διατηρούσε ανέκαθεν ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς με τους γονείς και τους υπόλοιπους συγγενείς του, δείχνοντας ιδιαίτερη αδυναμία στη μητέρα του.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο καλλιτέχνης φρόντιζε να στηρίζει την οικογένειά του τόσο σε στιγμές πραγματικής ανάγκης όσο και στην καθημερινότητά της, χωρίς να περιμένει να του ζητηθεί κάτι συγκεκριμένο.

«Ο Γιώργος είχε πραγματική αδυναμία στους γονείς του, και σε όλη την οικογένειά του, ιδιαίτερα στη μητέρα του. Και αυτοί τον αγαπούσαν. Ο Γιώργος παραφρόντιζε την οικογένειά του, ήταν ο φύλακας-άγγελος, ήταν ο Αη Βασίλης. Οποιαδήποτε στιγμή τον χρειάζονταν, αλλά και χωρίς να υπάρχει μια συγκεκριμένη ανάγκη, ο Γιώργος ήταν παρών.

Για να φτάσει ο Γιώργος να δημοσιοποίησει το πρόβλημα με την οικογένεια, καταλαβαίνεις πόσο είχε στεναχωρηθεί. Ούτως ή άλλως το είπε μετά από πολύ καιρό, είχε δώσει μάχη με τον εαυτό του. Δεν ήθελε ποτέ να συμβεί αυτό το πράγμα και το αντιμετώπισε με τον δικό του τρόπο. Για να φτάσει σε αυτό το σημείο, κάτι τον είχε ενοχλήσει πάρα πολύ».

Ο επιχειρηματίας εκτιμά ότι η απόφαση του Γιώργου Μαζωνάκη να δημοσιοποιήσει τις διαφωνίες με την οικογένειά του δεν ήταν εύκολη.

Αντίθετα, θεωρεί ότι είχε προηγηθεί μια μεγάλη εσωτερική σύγκρουση, καθώς ο τραγουδιστής δεν επιθυμούσε να φτάσουν οι οικογενειακές του διαφορές στη δημοσιότητα.

Η στάση του, σύμφωνα με τον Βαγγέλη Μητρογιάννη, φανερώνει πόσο βαθιά τον είχαν πληγώσει όσα είχαν συμβεί.

Το ταξίδι στο Λονδίνο και οι τρεις μήνες κοντά στον τραγουδιστή
Ανάμεσα στις προσωπικές αναμνήσεις που μοιράζεται ο Βαγγέλης Μητρογιάννης ξεχωρίζει και η περίοδος κατά την οποία συνόδευσε τον Γιώργο Μαζωνάκη στο Λονδίνο, πριν από περίπου 15 χρόνια.

Εκείνη την εποχή, ο τραγουδιστής είχε αποφασίσει να επισκεφθεί μια θεραπευτική κλινική και ζήτησε από τον στενό του φίλο να βρεθεί στο πλευρό του.

Ο επιχειρηματίας αποδέχθηκε την επιθυμία του και ταξίδεψε μαζί του στη βρετανική πρωτεύουσα, όπου παρέμεινε για τρεις μήνες.

Όπως εξηγεί, δεν διέμενε στις εγκαταστάσεις της κλινικής, αλλά σε κοντινό ξενοδοχείο, καθώς υπήρχαν αυστηροί περιορισμοί ως προς τις επισκέψεις των οικείων των ασθενών.

Παρότι ο κανονισμός προέβλεπε μία επίσκεψη την εβδομάδα από ένα μόνο πρόσωπο, ο ίδιος είχε εξασφαλίσει τη δυνατότητα να βλέπει τον τραγουδιστή δύο φορές.

Μάλιστα, είχε φροντίσει να λάβει ειδική άδεια προκειμένου να του μεταφέρει ελληνικό φαγητό, θέλοντας να του προσφέρει μια αίσθηση οικειότητας κατά τη διάρκεια της παραμονής του μακριά από την Ελλάδα.

«Πήγαμε σε μια κλινική που δεν ήταν κλινική αποτοξίνωσης ή απεξάρτησης όπως ήταν. Ο Γιώργος πήγε στην κλινική, εγώ στο ξενοδοχείο, γιατί επιτρεπόταν μόνο ένα άτομο να τον επισκέπτεται μια φορά την εβδομάδα και εγώ είχα κανονίσει να πηγαίνω δύο. Για τρεις μήνες έμενα σε ένα ξενοδοχείο κοντά στην κλινική. Ήταν κάτι φυσιολογικό για μένα, δεν το ένιωθα υποχρέωση. Του είχε κάνει πραγματικά καλό. Είχα πάρει ειδική άδεια και του πήγαινα ελληνικό φαγητό».

Ο Βαγγέλης Μητρογιάννης ξεκαθαρίζει ότι δεν αντιμετώπισε ποτέ την παρουσία του στο Λονδίνο ως υποχρέωση ή θυσία.

Για εκείνον, η απόφαση να παραμείνει δίπλα στον φίλο του ήταν αυτονόητη, καθώς οι δυο τους είχαν αναπτύξει μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ουσιαστικής υποστήριξης.

Παράλληλα, εκτιμά ότι η συγκεκριμένη θεραπευτική εμπειρία είχε βοηθήσει σημαντικά τον Γιώργο Μαζωνάκη.

Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου και η στενή σχέση που διατηρούν μέχρι σήμερα
Στη συνέντευξη γίνεται επίσης αναφορά στην Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, με την οποία ο Βαγγέλης Μητρογιάννης είχε παντρευτεί τον Οκτώβριο του 2011.

Κουμπάρος στον γάμο τους ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης, γεγονός που αποτυπώνει τη στενή σχέση που συνέδεε τον τραγουδιστή με το ζευγάρι.

Παρότι ο γάμος του επιχειρηματία με τη γνωστή ηθοποιό ανήκει πλέον στο παρελθόν, οι δυο τους εξακολουθούν να διατηρούν εξαιρετικές σχέσεις.

Όπως αποκαλύπτει, η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου έχει αναπτύξει φιλική σχέση ακόμη και με τη σημερινή του σύντροφο, ενώ η απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη την έχει επηρεάσει ιδιαίτερα, καθώς και εκείνη διατηρούσε στενό δεσμό μαζί του.

«Με την Αλεξάνδρα είμαστε πολύ κοντά. Κάνει παρέα και με την τωρινή μου σύντροφο, είναι αγαπημένες φίλες. Έχει στεναχωρηθεί πάρα πολύ γιατί είχε πολύ στενή σχέση με τον Γιώργο».

Η επιθυμία να παραμείνει ζωντανή η μουσική κληρονομιά του
Η συνέντευξη του Βαγγέλη Μητρογιάννη δεν περιορίζεται σε μια αναδρομή στις κοινές αναμνήσεις του με τον Γιώργο Μαζωνάκη.

Μέσα από τις προσωπικές του αφηγήσεις, επιχειρεί να παρουσιάσει τον άνθρωπο πίσω από τον δημοφιλή καλλιτέχνη, αναδεικνύοντας την ευαισθησία του, τις οικογενειακές του σχέσεις, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και τη σημασία που είχε για εκείνον η παρουσία των ανθρώπων που εμπιστευόταν.

Από τους τρεις μήνες που πέρασαν στο Λονδίνο μέχρι την περίοδο της μεταξύ τους απόστασης και την επανασύνδεσή τους, ο επιχειρηματίας περιγράφει έναν δεσμό που, όπως υποστηρίζει, παρέμεινε ουσιαστικός παρά τις αλλαγές και τις δοκιμασίες των τελευταίων χρόνων.

Ωστόσο, το μήνυμα που επιθυμεί να αφήσει μέσα από τη δημόσια τοποθέτησή του αφορά κυρίως το μέλλον της καλλιτεχνικής παρακαταθήκης του τραγουδιστή.

Η πρότασή του για τη δημιουργία ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος στο όνομα του Γιώργου Μαζωνάκη, με πόρους από τα πνευματικά του δικαιώματα, αποτελεί μια πρωτοβουλία που ελπίζει να εξεταστεί από τους νόμιμους κληρονόμους του.

Όπως τονίζει, πρόκειται για μια προοπτική που είχε συζητήσει με τον ίδιο τον καλλιτέχνη και θεωρεί ότι ανταποκρίνεται στις επιθυμίες του.

Με αυτόν τον τρόπο, η μουσική του Γιώργου Μαζωνάκη θα μπορούσε, πέρα από τη θέση που κατέχει στην ελληνική δισκογραφία, να προσφέρει έμπρακτη βοήθεια σε παιδιά που ονειρεύονται να ακολουθήσουν τον δρόμο της μουσικής, αλλά αντιμετωπίζουν οικονομικά εμπόδια.

Για τον Βαγγέλη Μητρογιάννη, αυτή θα ήταν μια ουσιαστική πράξη τιμής στη μνήμη του ανθρώπου με τον οποίο μοιράστηκε σχεδόν τέσσερις δεκαετίες φιλίας, εμπιστοσύνης και κοινών εμπειριών.